wprawny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wprawny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈfpravnɨ], AS[fpravny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) mający w czymś wprawę
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) doświadczony, fachowy, obeznany, umiejętny, wyćwiczony, wykwalifikowany, zaznajomiony
antonimy:
(1.1) niedoświadczony, początkujący
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wprawa ż, wprawka ż
przysł. wprawnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: