weglaufen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

weglaufen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvɛkˌlaʊ̯fn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) uciekać, uciec
odmiana:
(1.1)[1] weglauf|en (läuft weg), lief weg, weggelaufen (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Weglaufen n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: laufenablaufenanlaufenauflaufenauseinanderlaufenauslaufendavonlaufendurcheinanderlaufendurchlaufeneinlaufenentlaufenerlaufenfreilaufenheimlaufenherlaufenhinlaufenhochlaufenleerlaufenloslaufenmitlaufennachlaufenumlaufenüberlaufenverlaufenvorauslaufenvorbeilaufenvorlaufenvorüberlaufenwarmlaufenweglaufenwettlaufenweiterlaufenzerlaufenzulaufenzurücklaufenzusammenlaufen
źródła: