udowodnić

udowodnić (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌudɔˈvɔdʲɲit͡ɕ], AS: [udovodʹńić], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. udowadniać)

(1.1) aspekt dokonany od: udowadniać

odmiana:

(1.1) koniugacja VIa

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1. os.	2. os.	3. os.	1. os.	2. os.	3. os.
bezokolicznik		udowodnić
czas przyszły prosty		udowodnię	udowodnisz	udowodni	udowodnimy	udowodnicie	udowodnią
czas przeszły	m	udowodniłem	udowodniłeś	udowodnił	udowodniliśmy	udowodniliście	udowodnili
	ż	udowodniłam	udowodniłaś	udowodniła	udowodniłyśmy	udowodniłyście	udowodniły
	n	udowodniłom	udowodniłoś	udowodniło
tryb rozkazujący		niech udowodnię	udowodnij	niech udowodni	udowodnijmy	udowodnijcie	niech udowodnią
pozostałe formy czas zaprzeszły m udowodniłem był udowodniłeś był udowodnił był udowodniliśmy byli udowodniliście byli udowodnili byli ż udowodniłam była udowodniłaś była udowodniła była udowodniłyśmy były udowodniłyście były udowodniły były n udowodniłom było udowodniłoś było udowodniło było forma bezosobowa czasu przeszłego udowodniono tryb przypuszczający m udowodniłbym, byłbym udowodnił udowodniłbyś, byłbyś udowodnił udowodniłby, byłby udowodnił udowodnilibyśmy, bylibyśmy udowodnili udowodnilibyście, bylibyście udowodnili udowodniliby, byliby udowodnili ż udowodniłabym, byłabym udowodniła udowodniłabyś, byłabyś udowodniła udowodniłaby, byłaby udowodniła udowodniłybyśmy, byłybyśmy udowodniły udowodniłybyście, byłybyście udowodniły udowodniłyby, byłyby udowodniły n udowodniłobym, byłobym udowodniło udowodniłobyś, byłobyś udowodniło udowodniłoby, byłoby udowodniło imiesłów przymiotnikowy przeszły m udowodniony, nieudowodniony udowodnieni, nieudowodnieni ż udowodniona, nieudowodniona udowodnione, nieudowodnione n udowodnione, nieudowodnione imiesłów przysłówkowy uprzedni udowodniwszy rzeczownik odczasownikowy udowodnienie, nieudowodnienie

przykłady:

(1.1) Nie są wyjątkami wypadki zaczepiania młodych dziewcząt w parkach lub wręcz na ulicy przez patrole MO z żądaniem, aby udowodniły, że nie są prostytutkami.

(1.1) Ale jeśli potrafisz udowodnić, że masz rację, odbędzie się wielki sąd, wyrok będzie bezlitosny, a egzekucja długa i bolesna.

(1.1) Komuniści potrzebowali pokazowego procesu, który udowodni, że reakcja wciąż zdradziecko knuje i zagraża państwu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dowodzik mrz, udowodnienie n, dowód

przym. dowodowy

czas. udowadniać, poudowadniać

przysł. dowodnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: udowadniać

• czeski: (1.1) dokázat
• kaszubski: (1.1) dokazac
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• ukraiński: (1.1) довести

źródła: