tunge

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tunge (język duński)[edytuj]

en tunge (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) anat. język

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) = tungciężkie
odmiana:
(1.1) en tunge, tungen, tunger, tungerne
przykłady:
(1.1) Eleven rakte tungen ad læreren.Uczeń pokazał język nauczycielowi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
(1.1) holde tand for tungentrzymać język za zębamitungekyspocałunek z języczkiem, pocałunek francuski
etymologia:
st.nord. tunga
uwagi:
zobacz też: części ciała w języku duńskim
źródła:

tunge (język norweski (bokmål))[edytuj]

en tunge (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) anat. język
odmiana:
(1.1) en tunge, tungen, tunger, tungene lub ei tunge, tunga, tunger, tungene
przykłady:
(1.1) Eleven rakte tunge til læreren.Uczeń pokazał język nauczycielowi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: