szczycić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szczycić (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈʃʧ̑ɨʨ̑iʨ̑], AS[ščyćić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) st.pol. bronić, chronić[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szczyt, zaszczytciel
czas. szczycić się, zaszczycić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: bronić
źródła:
  1. Jan Miodek, Rozmyślajcie nad mową!, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, s. 40.