zaszczytciel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaszczytciel (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[zaˈʃʧ̑ɨtʲʨ̑ɛl], AS[zaščytʹćel], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) st.pol. obrońca[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zaszczyciciel, zaszczytca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. szczycić, zaszczycić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: obrońca
źródła:
  1. Jan Miodek, Rozmyślajcie nad mową!, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, s. 40.