retning

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

retning (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kierunek
odmiana:
(1.1) en retning, retningen, retninger, retningerne
przykłady:
(1.1) Motorveje har mindst to vognbaner i hver retning.Autostrady mają co najmniej dwa pasy ruchu w każdym kierunku.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. rette
związki frazeologiczne:
etymologia:
duń. rette
uwagi:
źródła:

retning (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) kierunek
odmiana:
(1.1) en retning, retningen, retninger, retningene lub ei retning, retninga, retninger, retningene
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: