prick

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

prick (język angielski)[edytuj]

pricks (1.1)
wymowa:
IPA/pɹɪk/, SAMPA/prIk/
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) kolec
(1.2) wulg. chuj, kutas
(1.3) ukłucie
(1.4) ślad ukłucia, dziurka

czasownik przechodni

(2.1) kłuć, ukłuć
(2.2) pikować (rośliny)
(2.3) popędzić (konia)
odmiana:
(1.1-4) lp prick; lm pricks
(2.1-3) prick, pricked, pricked, pricks, pricking
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) thorn
(1.2) cock, babymaker
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. pricky, prickly
rzecz. prickle
czas. prickle
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

prick (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kropka

przysłówek

(2.1) dokładnie, punktualnie (na miejscu)
odmiana:
(1.1) prick, pricken, pricka, prickarna
(2.1) nieodm.
przykłady:
(2.1) Vi träffas prick klockan sjuSpotkajmy się o 7 godzinie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: