pomocnica

pomocnica (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta pomagająca w czymś, wyręczająca kogoś

(1.2) sport. kobieta piłkarz lub hokeistka grająca w pomocy

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pomocnica	pomocnice
dopełniacz	pomocnicy	pomocnic
celownik	pomocnicy	pomocnicom
biernik	pomocnicę	pomocnice
narzędnik	pomocnicą	pomocnicami
miejscownik	pomocnicy	pomocnicach
wołacz	pomocnico	pomocnice

przykłady:

(1.1) We wrześniu 1991 r. zaczęłam pracować jako pomocnica w kuchni w restauracji w Jugosławii.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) asystentka, pomoc

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pomocnictwo n, pomaganie n, pomoc ż

forma męska pomocnik mos

czas. pomagać ndk., pomóc dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) helper
• białoruski: (1.1) памочніца ż
• bułgarski: (1.1) помощница ż, помощничка ż, помагачка ż
• francuski: (1.1) aide ż
• niemiecki: (1.1) Helferin ż, Gehilfin ż; (1.2) Mittelfeldspielerin ż
• rosyjski: (1.1) помо́щница ż
• ukraiński: (1.1) помічни́ця ż
• włoski: (1.1) aiutante ż

źródła: