orina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

orina (język asturyjski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mocz, uryna
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

orina (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[o.ˈri.na]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fizj. mocz, uryna

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od orinar
(2.2) 2. os. lp () trybu rozkazującego (imperativo) od orinar
odmiana:
(1) lm orinas
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) orín, pot. pis
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) líquido, secreción
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. orinar, orinarse
przym. urinario, úrico, urinífero
rzecz. orín m, orinal m, urólogo m, uróloga ż, urología ż, urinario m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. urīna
uwagi:
źródła:

orina (język kataloński)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈɾinə]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fizj. uryna, mocz
odmiana:
(1.1) lp orina; lm orines
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: