naliczyć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

naliczyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈlʲiʧ̑ɨʨ̑], AS[nalʹičyć], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. naliczać)

(1.1) zob. naliczać

czasownik zwrotny dokonany naliczyć się (ndk. brak)

(2.1) zmęczyć się liczeniem
odmiana:
(1.1) koniugacja VIb
(2.1) koniugacja VIb
przykłady:
(1.1) Do Morskiego Oka wędrowało średnio 670 turystów dziennie, a w Dolinie Chochołowskiej naliczono 360 osób w ciągu dnia[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. liczenie n, naliczanie n, naliczenie n
czas. liczyć, policzyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: naliczać
źródła:
  1. Bojcorka, Kronika regionalna, „Tygodnik Podhalański”, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.