loko

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

loko (esperanto)[edytuj]

morfologia:
loko
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) miejsce[1]
(1.2) miejscowość[1]
(1.3) położenie[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) przest. havi lokonmieć miejsce (odbywać się)[1]
(1.3) kion vi farus sur mia loko? → co zrobiłbyś (zrobiłabyś) na moim miejscu?[1]
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lokado, lokaĵo, lokaro, lokismo, loknombro
przym. loka, malloka, unuloka, duloka
przysł. loke
czas. loki, lokumi, deloki, dislokigi, enloki, transloki
związki frazeologiczne:
al loko dolora ni manon etendas, al loko ĉarma okulojn ni sendashavi la orelojn sur ĝusta lokohavi varman lokonkiu bone sidas, tiu lokon ne ŝanĝukiu konstante lokon ŝanĝas, neniam sin aranĝaskiu pli frue venas, pli bonan lokon prenashavi la kapon sur ĝusta lokomi ankaŭ lokon sur la tero okupasne beligas loko homon, sed homo la lokonokupi sen celo lokon sub ĉielopiki al iu la vundan lokonrangeto rangon respektu, modestan lokon elektuvundan lokon protektis, alian difektis
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Tadeusz J. Michalski, Słownik esperancko-polski A-Z, Wiedza Powszechna, 1991, ISBN 83-214-0688-2.

loko (ido)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) miejsce
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: