kollektiv

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: kolektívKollektivkollektív

kollektiv (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
?/i
IPA/kɔlɛkˈtiːf/
podział przy przenoszeniu wyrazu: kol•lek•tiv
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) kolektywny, zbiorowy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Kollektiv n, Kollektivierung ż, Kollektivismus m, Kollektivum n
czas. kollektivieren
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kollektiv (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zbiorowy[1]

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) kolektyw[1]
odmiana:
(1.1) kollektiv, kollektivt, kollektiva
(2.1) ett kollektiv, kollektivet, kollektiv, kollektiven
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) kollektivtrafik
synonimy:
antonimy:
(1.1) individuell
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen