kolektyw

kolektyw (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. grupa osób związanych wspólną pracą czy inną działalnością, mających ten sam cel

(1.2) opt. dalsza od oka soczewka okularu w urządzeniu optycznym, np. mikroskopie

odmiana:

przykłady:

(1.1) Stanowimy w tym sezonie szczególnie dobry kolektyw, nawzajem się dopingujemy do lepszej pracy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. kolektywistyczny, kolektywizacyjny, kolektywny

rzecz. kolektywność ż, kolektywizowanie n, kolektywizm mrz, kolektywizacja ż

przysł. kolektywnie

czas. kolektywizować

związki frazeologiczne:

etymologia:

ros. коллектив < łac. collectivus

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) collective
• bułgarski: (1.1) колектив m
• niemiecki: (1.1) Kollektiv n, Arbeitsgemeinschaft ż; (1.2) Kollektivlinse ż
• rosyjski: (1.1) коллекти́в m
• ukraiński: (1.1) колекти́в m

źródła: