indogermanisch

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

indogermanisch (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[ˌɪndoɡɛʁˈmaːnɪʃ]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) indoeuropejski
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) indoeuropäisch
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Indogermanisch n, Indogermanische n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Przymiotnik indogermanisch został użyty przez duńskiego geografa Conrada Malte-Brun (1775-1826) w publikacji Précis de la géografie universelle, tom I, str. 577 (langues indo-germaniques)[1], a od roku 1823 spopularyzowany w piśmiennictwie przez niemieckiego orientalistę H. J. Klapprotha (1783-1835)[2]. W języku polskim używa się tylko przymiotnika indoeuropejski[3]
źródła: