hinna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: HiinahinaHīnaĥina

hinna (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[²h'in:a] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) zdążyć[1]
(1.2) doganiać[1]

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) błona, membrana[1]
(2.2) powłoka[1]
(2.3) skórka[1]
odmiana:
(1.1-2) att hinna, hinner, hann, hunnit, hinn!
(2.1-3) en hinna, hinnan, hinnor, hinnorna
przykłady:
(1.1) Hinner du göra det till i morgon?Zdążysz zrobić to do jutra?
składnia:
kolokacje:
(1) hinna ifatthinna upp
(2) hjärnhinnaåderhinna
(2.1) mödomshinnaslemhinna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-2) zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 196, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.