hörbar

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hörbar (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) słyszalny

w funkcji przysłówka[1]

(2.1) słyszalnie
odmiana:
(1-2)
(1-2) st. wyższy hörbarer; st. najwyższy am hörbarsten
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Hörbarkeit ż, Gehör n
czas. hören
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: