giurato

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

giurato (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ʤu.ˈra.to/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) praw. przysięgły
(1.2) stwierdzony (poparty) przysięgą
(1.3) przen. zaprzysięgły, śmiertelny

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) praw. przysięgły, ławnik

czasownik, forma fleksyjna

(3.1) imiesłów czasu przeszłego (participio passato) od: giurare
odmiana:
(1.1-3) lp giurato m, giurata ż; lm giurati m, giurate ż
(2.1) lp giurato; lm giurati
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) perito giuratorzeczoznawca, biegły przysięgły
(1.2) guardia giurataochroniarz, strażnik
(1.3) nemico giuratośmiertelny wróg
synonimy:
(1.1) giuratorio
(1.3) accanito, acerrimo, dichiarato, inesorabile, irriducibile, mortale, spietato
(2.1) giudice popolare
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. giuramento m, giurata ż, giure m, giurì m, giuria ż, giurista m ż, giuro m
czas. giurare
przym. giurabile, giurativo, giuratorio, giuristico
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-3) wł. giurare < łac. iurare
(2.1) łac. iuratus < łac. iurare
uwagi:
źródła: