giuro

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

giuro (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈʤu.ro/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) poet. przysięga

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: giurare
odmiana:
(1.1) lp giuro; lm giuri
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) far giurokląć się, przysięgać się
synonimy:
(1.1) giuramento, sacramento, voto
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. giuramento m, giurata ż, giurato m, giure m, giurì m, giuria ż, giurista m ż
czas. giurare
przym. giurabile, giurativo, giurato, giuratorio, giuristico
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. giurare
uwagi:
źródła: