flämta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

flämta (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) dyszeć, sapać[1]
(1.2) o ogniu: migotać[2]
odmiana:
(1.1-2) att flämta, flämtar, flämtade, flämtat, flämta! ; pres. part. flämtande, perf. part. -
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) flåsa, pusta
(1.2) fladdra
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. flämt, flämtande, flämtning
związki frazeologiczne:
czasownik frazowy flämta till
fraza czasownikowa ligga och flämtastå och flämta
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 130, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 131, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.