dyszeć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dyszeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdɨʃɛʨ̑], AS[dyšeć]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) głośno i ciężko oddychać
(1.2) wydawać odgłos podobny do ciężkiego oddechu
(1.3) przen. być przepełnionym jakąś emocją
odmiana:
przykłady:
(1.1) Po dziesięciu minutach nieprzytomnego pędu Dzidzia zatrzymała się, ciężko dysząc[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dyszenie n, wydyszenie n, dysza ż
czas. wydyszeć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zofia Chądzyńska, Przez ciebie, Drabie!, 1969, Narodowy Korpus Języka Polskiego.