Przejdź do zawartości

knorra

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

knorra (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) zrzędzić, narzekać, biadolić, gderać, kwękać
(1.2) burczeć w brzuchu, kruczeć

czasownik zwrotny knorra sig

(2.1) skręcać się, zwijać się
odmiana:
(1) att knorra, knorrar, knorrade, knorrat, knorra! ; pres. part. knorrande, perf. part. knorrad
przykłady:
składnia:
(1.1) knorra över någotzrzędzić na coś
kolokacje:
(1.2) magen knorrarkruczy w brzuchu
synonimy:
(1.1) gnälla, knota, klaga, muttra, murra, grumsa, gnöla
(1.2) kurra
(2.1) kröka sig, rulla ihop sig
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. knorr, knorrande, knorrning
związki frazeologiczne:
czasownik frazowy knorra ihop sigknorra in
etymologia:
(1.1) szw. knorr + -azrzędzenie + …tworzy czasownik
(1.2) szw. knorr + -aburczenie + …tworzy czasownik
(2.1) szw. knorr + -azawijas + …tworzy czasownik
uwagi:
(1.2) zobacz też: fnysaflåsapustafrustafräsaväsaflämtastånkastönasuckakvidapipakvittravisslaspinnamurramorrabrummaknotaknorrakurramuttramumlakuttraklucka (wydawanie dźwięków)
źródła: