dopalacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dopalacz (język polski)[edytuj]

dopalacz (1.1)
wymowa:
IPA[dɔˈpalaʧ̑], AS[dopalač] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lotn. w silniku turboodrzutowym: urządzenie stosowane do spalania dodatkowego paliwa za turbiną w celu zwiększenia siły ciągu silnika; zob. też dopalacz (lotnictwo) w Wikipedii
(1.2) techn. mot. urządzenie w układzie wydechowym silnika samochodowego umożliwiające utlenianie palnych składników spalin i zmniejszające ich toksyczność; zob. też dopalacz (motoryzacja) w Wikipedii
(1.3) pot. substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym
odmiana:
przykłady:
(1.3) W piątek od rana kontrolerzy skarbowi sprawdzają sklepy z dopalaczami. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) narkotyk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. palić, dopalać ndk., dopalić dk.
rzecz. dopalenie n, dopalanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.3) zwykle w lm
tłumaczenia:
źródła: