dogonić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dogonić (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. doganiać)

(1.1) zrównać się z kimś podczas pościgu
(1.2) dorównać komuś pod jakimś względem
odmiana:
przykłady:
(1.1) Nie dogonimy go, jest zbyt chyży.
(1.2) Choćbyśmy na rzęsach stawali, i tak ich nie dogonimy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dopaść, dopędzić, doścignąć; war. dognać
(1.2) dopędzić, doścignąć; war. dognać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dogonienie n
czas. doganiać, gonić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1-2) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: doganiać
źródła: