despot

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Despot

despot (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdɛspɔt], AS[despot]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. tytuł cesarzy bizantyjskich i ich krewnych
(1.2) hist. tytuł władców serbskich
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. despotat m, despotyczność ż
przym. despotyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. δεσπότης (despótēs)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

despot (język angielski)[edytuj]

wymowa:
wymowa kanadyjska?/i
bryt. IPA/ˈdɛs.pɒt/ lub /ˈdɛz.pɒt/
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) despota, despotka
odmiana:
(1.1) lm despots
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. despotism
przym. despotic
przysł. despotically
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

despot (język słoweński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) hist. despot[1]
(1.2) przen. despota[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. despotka ż, despotija ż, despotizem m, despotovina ż, despotstvo n
przym. despotski, despotičen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

despot (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) despota, tyran[1][2]
odmiana:
(1.1) en despot, despoten, despoter, despoterna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) diktator
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. despotisk
rzecz. despoti
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 92, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.