ciabatta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ciabatta (język włoski)[edytuj]

ciabatte (1.1)
wymowa:
IPA/ʧa.ˈbat.ta/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kapeć, papuć, pantofel (domowy)
(1.2) kapeć, znoszony but
(1.3) przen. (o rzeczy) grat, gruchot, rupieć
(1.4) przen. (o człowieku) grat, gruchot

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: ciabattare
(2.2) 2. os. lp, tryb rozkazujący (imperativo) od: ciabattare


odmiana:
(1.1-4) lp ciabatta; lm ciabatte
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) babbuccia, pantofola, pianella
(1.3) carcassa, catorcio, rottame
(1.4) cadavere, carcassa, cesso, rottame, rudere
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. acciabattamento m, acciabattatura ż, acciabattio m, acciabattone m, ciabattaio m, ciabattata ż, ciabatteria ż, ciabattino m, ciabattone m
czas. acciabattare, ciabattare, sciabattare
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: