buckler

buckler (język angielski)

a buckler (1.1)

wymowa:

bryt. IPA: /bʌklə/

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) hist. wojsk. puklerz

czasownik przechodni

(2.1) rzad. bronić, osłaniać

odmiana:

(1.1) lp buckler; lm bucklers

(2.1) buckler, bucklered, bucklered, bucklers, bucklering

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. buckle, buckling

czas. buckle, unbuckle

związki frazeologiczne:

etymologia:

śrang. bukler, śrang. bokler, śrang. bokeler, śrang. bokeleer < stfranc. bocler, stfranc. boucler, stfranc. bucler < łac. *bucculārius < łac. buccula

uwagi:

źródła: