buckler

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

buckler (język angielski)[edytuj]

a buckler (1.1)
wymowa:
bryt. IPA/bʌklə/
?/i
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) hist. wojsk. puklerz

czasownik przechodni

(2.1) rzad. bronić, osłaniać
odmiana:
(1.1) lp buckler; lm bucklers
(2.1) buckler, bucklered, bucklered, bucklers, bucklering
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. buckle, buckling
czas. buckle, unbuckle
związki frazeologiczne:
etymologia:
średnioang. bukler, średnioang. bokler, średnioang. bokeler, średnioang. bokeleer < st.franc. bocler, st.franc. boucler, st.franc. bucler < łac. *bucculārius < łac. buccula
uwagi:
źródła: