bröckeln

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bröckeln (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) odchodzić, odpadać
(1.2) kruszyć
odmiana:
(1.1-2)[1] bröckeln (bröckelt), bröckelte, gebröckelt (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bröckeln n, Brocken m, Gebröckel n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-2) zobacz też: bröckelnabbröckelnausbröckelnlosbröckelnzerbröckeln
źródła: