bilateralny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bilateralny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbʲilatɛˈralnɨ], AS[bʹilateralny], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dwustronny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ta umowa jest bilateralna.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dwustronny, obustronny, obopólny, wzajemny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bilateralizm m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. bi + lateralis (dwu- + boczny) od łac. latus (bok, strona)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło bilateralny w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.