bigel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bigel (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gw. (Górny Śląsk) wieszak[1]
(1.2) gw. (Górny Śląsk) przen. potańcówka, zabawa[2]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Na biglu wisi mantel.
(1.2) Aga zrychtowała srogi bigel na Halymbie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Bügel[1]
(1.2) niem. bügeln[2]
uwagi:
inna pisownia: bigiel
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wieszak
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: potańcówka, zabawa
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło bigel II w: Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 38, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008, ISBN 978-83-60528-54-9.
  2. 2,0 2,1 Hasło bigel I w: Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 38, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008, ISBN 978-83-60528-54-9.