bejm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bejm (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reg. (Poznań)[1] pieniądz
odmiana:
przykłady:
(1.1) Weź bejmy i leć po pyry.
(1.1) Kitram bejmy do kiejdy. (Chowam pieniądze do kieszeni.)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
reg. (Poznań) o swojego bejma
etymologia:
niem. Böhm (daw. gw.)[2]
uwagi:
najczęściej używane jako lm bejmy – „pieniądze”
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pieniądz
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bejm” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Anna Piotrowicz, Małgorzata Witaszek-Samborska, O żywotności zapożyczeń niemieckich w gwarze miejskiej Poznania, w: Gwary dziś. 7. Rocznik poświęcony dialektologii słowiańskiej, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań 2015, s. 205.