kitrać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kitrać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈcitraʨ̑], AS[ḱitrać], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) gwara więzienna chować
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Niezła ze mnie wagarowiczka - która nawet porządnie kitrać się nie umie, tylko tak wagaruje, że wszyscy na mieście widzą. (z bloga)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kitranie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: