bełtać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bełtać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbɛwtaʨ̑], AS[beu̯tać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) pot. mącić ciecz
odmiana:
(1.1) koniugacja I lub[1] koniugacja IX lub[1] koniugacja IX
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mącić, mieszać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bełt m, bełtanie n
czas. zabełtać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.