balonik

balonik (język polski)

balonik (1.2)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mały balon, balon-zabawka

(1.2) pot. przest. podręczny alkomat, którym milicja sprawdzała trzeźwość kierowców

odmiana:

przykłady:

(1.1) Balonik podobał się wszystkim dzieciom, dlatego często się nim bawiły.

(1.2) Wypiłam wcześniej trzy piwa, więc wpadłam w panikę, gdy milicjant kazał mi dmuchnąć w balonik.

składnia:

kolokacje:

(1.2) dmuchnąć w balonik

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) zabawka

(1.2) alkomat

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. balonowy

rzecz. balonek mrz, balon mrz, balonówka ż, balonówa ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. balon + -ik

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.1) tullumbace ż
• białoruski: (1.1) шарык m
• bułgarski: (1.1) балонче n
• duński: (1.2) ballon w
• francuski: (1.1) ballon m
• kaszubski: (1.1) balónk m, balonuszk m
• rosyjski: (1.2) шарик m

źródła: