ausbedingen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ausbedingen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈaʊsbədɪŋgən]
znaczenia:

czasownik słaby lub mocny, rozdzielnie złożony, przechodni

(1.1) zastrzegać, zastrzec
odmiana:
(1.1) ausbeding|en (bedingt aus), bedang aus, ausbedungen (haben)
(1.1) ausbeding|en (bedingt aus), bedingte aus, ausbedingt (haben)
przykłady:
(1.1) Im Ehevertrag hatte Caroline sich ausbedungen, protestantisch zu bleiben.W umowie małżeńskiej Karolina sobie zastrzegła, że pozostanie protestantką.
składnia:
(1.1) sich ausbedingen
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ausbedingung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. aus- + bedingen
uwagi:
źródła: