apokopa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

apokopa (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapɔˈkɔpa], AS[apokopa], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie; zob. też apokopa (proces fonetyczny) w Wikipedii
(1.2) muz. maniera muzyczna podczas śpiewu polegająca na opuszczaniu lub ściszaniu ostatniej głoski lub sylaby słowa; zob. też apokopa (muzyczna figura retoryczna) w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) paragoga
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. apokopowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. apocope < gr. ἀποκοπή, gr. ἀποκόπτω
uwagi:
zob. też apokopa w Wikipedii
zob. też apokopa w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:

apokopa (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. apokopa
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: