ancug
ancug (język polski)
[edytuj].jpg)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) gw. (Grudziądz, Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk, Poznań, Bukowina, Spisz i Małopolska południowa)[1][2][3][4][5][6], gw. więz. uczn.[7] garnitur
- (1.2) gw. (Górny Śląsk) ubranie (komplet)[8]
- (1.3) uczn.[7] gw. (Kresy)[9] wyjściowe, odświętne ubranie
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ancug ancugi dopełniacz ancuga ancugów celownik ancugowi ancugom biernik ancug ancugi narzędnik ancugiem ancugami miejscownik ancugu ancugach wołacz ancugu ancugi
- przykłady:
- (1.1) Mój fater łaziłby w tym ancugu durś, bez niedziela i bez tydzień.
- (1.1) O, zaraz, mam tu piękny ancug z westką i do tego jeszcze elegancki kapelinder, w sam raz wszystko dla pana, jakby było specjalnie uszyte na miarę[10].
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.2) arbajtancug
- holonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: garnitur
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ubranie
- źródła:
- ↑
Hasło „ancug” w: Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, Instytut Slawistyki PAN, Warszawa 2008.
- ↑ Hasło „ancug” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ 2675 wyrażeń gwarowych, używanych w potocznej mowie przez rdzenną ludność wsi Zebrzydowice k/ Cieszyna, Karol Klocek, Gminny Ośrodek Kultury, Zebrzydowice 2000, ISBN 83-908896-1-7.
- ↑ Hasło „ancug” w: Słownik w: Helena Grochola-Szczepanek, Rafał L. Górski, Ruprecht von Waldenfels, Korpus języka mówionego mieszkańców Spisza, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 2019.
- ↑ Hasło „ancug” w: Janusz Mosakowski, Anna Uziałło, Słownik gwary grudziądzkiej, Biblioteka Miejska im. Wiktora Kulerskiego w Grudziądzu, Grudziądz 2024, s. 15.
- ↑ Hasło „ancug” w: Słownik gwar małopolskich, Jadwiga Wronicz (red.), t. I-II, IJP PAN, Kraków 2016-2017, s. 17.
- 1 2 Małgorzata Kasperczak, Monika Rzeszutek, Joanna Smól, Halina Zgółkowa, Nowy słownik gwary uczniowskiej, red. Halina Zgółkowa, Wydawnictwo EUROPA, Wrocław 2004, ISBN 83-88962-71-X, s. 18.
- ↑ Dorota Simonides, Śląski horror. O diabłach, skarbnikach, utopcach i innych strachach, Śląski Instytut Naukowy, Katowice 1984, s. 140.
- ↑ Katarzyna Banach, Polszczyzna kresowa przeniesiona z województwa tarnopolskiego na ziemię głubczycką. Rozprawa doktorska, Łódź 2016, s. 138.
- ↑ Ryszard Ćwirlej, Wszyscy słyszeli jej krzyk, Wydawnictwo Czwarta Strona, Poznań 2021, s. 330.
- 1 2 Anna Piotrowicz, Małgorzata Witaszek-Samborska, O żywotności zapożyczeń niemieckich w gwarze miejskiej Poznania, „Gwary dziś. 7. Rocznik poświęcony dialektologii słowiańskiej”, Poznań: Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, 2015, s. 210.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 26.
