Aneks:Język ukraiński - deklinacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W języku ukraińskim rzeczownik (іменник) odmienia się przez 7 przypadków:

Н. - називний (mianownik) хто? що?
Р. - родовий (dopełniacz) кого? чого?
Д. - давальний (celownik) кому? чому?
З. - знахідний (biernik) кого? що?
О. - орудний (narzędnik) ким? чим?
М. - місцевий (miejscownik) на кому? на чому?
К. - кличний (wołacz)-


Wyróżnia się 4 typy deklinacji:

  • Deklinacja I - rzeczowniki rodzaju żeńskiego i męskiego zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na: ,
  • Deklinacja II - rzeczowniki rodzaju męskiego zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na spółgłoskę lub , oraz rzeczowniki rodzaju nijakiego zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na , ,
  • Deklinacja III - rzeczowniki rodzaju żeńskiego zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na spółgłoskę oraz rzeczownik мати
  • Deklinacja IV - rzeczowniki rodzaju nijakiego zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na: , , u których przy odmianie pojawiają się sufiksy -ат-, -ен-.