喧嘩

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

喧嘩 (język japoński)[edytuj]

czytania:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) けんか → kłótnia, sprzeczka

czasownik nieprzechodni

(2.1) けんか.する → kłócić się, sprzeczać się
odmiana:
przykłady:
(1.1) くだらないこと彼女(かのじょ)喧嘩しちゃって(いま) 後悔(こうかい)している。 → Pokłóciłem się z dziewczyną o głupstwo, a teraz żałuję.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) 口論(こうろん), 口喧嘩(くちげんか)
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
złożenia:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: