שטאָך

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

שטאָך (jidysz)[edytuj]

(1.1) שטאָך
(1.2) שטאָך
(1.5) שטאָך
transliteracja:
YIVO: shtokh; polska: sztoch
wymowa:
IPA/ʃtɔx/; IPA[ʃtɔx]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kłucie, ukłucie, dźgnięcie, pchnięcie (np. nożem)
(1.2) użądlenie, ukąszenie, ugryzienie (owada)
(1.3) kłucie, kłujący ból
(1.4) przen. uszczypliwość, docinek, przytyk, szpila, szpilka
(1.5) ścieg
odmiana:
(1.1-4) lp שטאָך; lm שטאָכן
(1.5) lp שטאָך; lm שטעך
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) אַ שטאָך טאָןukłuć (t. przen.)
(1.3) אַ שטאָך אין האַרצ(ן)‏ → kłucie w sercu, ból serca (t. przen.)
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.3) ווייטיק
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. שטעכל, שטעכלער, שטעכלקע, שטעכעניש
czas. שטעכן, אײַנשטעכן, דערשטעכן
przym. שטעכיק, שטעכלדיק
przysł. שטעכיק
związki frazeologiczne:
אָן אַ שטאָך אַרבעטbezczynny, nie mający nic do roboty
etymologia:
od jid. שטעכן[1]
uwagi:
źródła:
  1. Max Weinreich, History of the Yiddish language, tłum. Shlomo Noble, t. II, s. 699, New Haven, Londyn, Yale University Press, 2008, ISBN 9780300108873.