κύριος

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

κύριος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈcirjos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pan, gospodarz, małżonek

przymiotnik

(2.1) główny, naczelny
odmiana:
(1) M19 lp  D.  κυρίου, B.  κύριο, W.  κύριε; lm  M.  & W.  κύριοι, D.  κυρίων, B.  κυρίους; zob. : κυρία f 
(2) P6
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) αφέντης
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł.  κυρίως
rzecz.  Κυριακή f , κυριότητα
czas.  κυριεύω, κυριαρχώ
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.  κύριος
uwagi:
źródła:

κύριος (język starogrecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pan, gospodarz
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: