εποχή

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

εποχή (język nowogrecki)[edytuj]

transliteracja:
wymowa:
IPA[e.po.'çi]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pora roku
(1.2) pora, okres, sezon
(1.3) epoka, era
(1.4) czas, chwila, moment, pora
odmiana:
F29: lp D. εποχής; lm εποχές, D. εποχών
przykłady:
(1.1) Οι εποχές είναι τέσσερις: η άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και ο χειμώνας.Pory roku cztery: wiosna, lato, jesień i zima.
(1.2) Η εποχή των βροχών αρχίζει το Σεπτέμβρη.Pora deszczowa zaczyna się we wrześniu.
(1.3) Η εποχή του σιδήρου στην Ελλάδα αρχίζει τον 11ο π.Χ. αιώνα.Epoka żelaza w Grecji, rozpoczyna się w 11. wieku p.n.e.
(1.4) Τώρα είναι η καλύτερη εποχή για διακοπές.Teraz jest najlepszy czas na wakacje.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2-3) περίοδος
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
εποχή των ισχνών αγελάδωνczas tłustych krówαφήνω εποχήzapisać się złotymi zgłoskami
etymologia:
gr. ἐποχή (przerwanie, zatrzymywanie) ← gr. ἐπέχω
uwagi:
źródła: