διαβατήριο

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

διαβατήριο (język nowogrecki)[edytuj]

ελληνικό διαβατήριο (1.1)
wymowa:
IPA[ðja.va.'ti.ri.o] lub [ðja.va.'ti.rjo]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) paszport
(1.2) przen. paszport, przepustka (np. do sukcesu)

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) zob. διαβατήριος: 1. m B. lp; 2. n M. B. W. lp
odmiana:
(1.1-2) N40,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. διαβάτης m
czas. διαβαίνω
przym. διαβατηριακός, διαβατάρης, διαβατάρικος, διαβατικός, διαβατήριος
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od formy n przymiotnika gr. διαβατήριος
uwagi:
źródła: