έφηβος

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

έφηβος (język nowogrecki)[edytuj]

έφηβος (1.1)
wymowa:
IPA[ˈe.fi.vos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) nastolatek
(1.2) młodzieniec, efeb, dorastający chłopiec

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) książk. nastolatka
(2.2) książk. dorastająca dziewczyna
odmiana:
(1) M19
(2) F36
przykłady:
(1.1) Οι γιοι μας είναι έφηβοι.Nasi synowie nastolatkami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1-2) έφηβη
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. εφηβικός
rzecz. έφηβη ż, εφηβεία ż, εφήβαιο n
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἔφηβος
uwagi:
źródła: