wyrch

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wyrch (język polski)[edytuj]

wyrch (1.1)
wyrch (1.3)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw. (Zaolzie) wierch, szczyt wzniesienia[1]
(1.2) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) góra, powierzchnia[1][2][3]
(1.3) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) strych[2][3]
(1.4) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) teren kopalni ponad powierzchnią ziemi[1][3]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) do wyrchu • z wyrchu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wyrchnik m, wyrchniczek m, wyrchowiec m, wyrchówka ż
przym. wyrchni, wyrchowaty
związki frazeologiczne:
mieć na wyrchu
etymologia:
czes.[4]
por. pol. wierch
uwagi:
Na Zaolziu wymawiane i używane także w formie wrch[3].
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wierch
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: góra
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: strych
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Zachodniocieszyński słownik gwarowy, Władysław Milerski, Czeski Cieszyn, Polski Związek Kulturalno-Oświatowy w Republice Czeskiej, 2009, ISBN 978-80-87281-02-4.
  2. 2,0 2,1 Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, s. 375-380.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
  4. E. Klich, Pokłosie, „Język Polski” nr 1/1914, s. 26.