tytłać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tytłać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. utytłać, wytytłać)

(1.1) pot. brudzić

czasownik zwrotny niedokonany tytłać się (dk. utytłać się, wytytłać się)

(2.1) pot. brudzić siebie samego
(2.2) pot. brudzić siebie wzajemnie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tytłanie n, utytłanie n
czas. utytłać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: brudzić
(2.1-2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: brudzić się
źródła: