tuile

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tuile (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA[tɥil]
?/i ?/i ?/i ?/i ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dachówka
(1.2) przen. przykra niespodzianka, kłopot, problem

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp ter. trybu oznajmującego od tuiler
(2.2) 3. os. lp ter. trybu oznajmującego od tuiler
(2.3) 1. os. lp ter. trybu łącznego od tuiler
(2.4) 3. os. lp ter. trybu łącznego od tuiler
(2.5) 2. os. lp trybu rozkazującego od tuiler
odmiana:
(1) lp tuile; lm tuiles
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) tuile cornière / creuse / flamande / platedachówka skrajna / rzymska / holenderka / karpiówka
synonimy:
(1.2) désagrément, pépin
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tuilerie ż
czas. tuiler
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. tegŭla, utworzone od łac. tĕgĕreprzykrywać, pokrywać[1]
uwagi:
źródła: