thunder

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

thunder (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt.: IPA/ˈθʌn.də/, SAMPA/"TVnd@/
amer.: enPR: thŭn'dər, IPA/ˈθʌn.dɚ/, SAMPA/"TVnd@`/
wymowa amerykańska?/i
?/i ?/i
znaczenia:

rzeczownik niepoliczalny[1]

(1.1) meteorol. grzmot
(1.2) grzmot, huk
(1.3) przen. burza

czasownik

(2.1) grzmieć / zagrzmieć
odmiana:
(1) lp thunder; blm
(2) thunder, thundered, thundered, thunders, thundering
przykłady:
składnia:
(1.2-3) thunder of sth
kolokacje:
(1.1) a clap of thunder → pojedynczy grzmota roll of thunder → seria grzmotów
(1.3) thunder of applauseburza oklasków
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. thunderous, thundery
przysł. thunderously
związki frazeologiczne:
thunder and lightningpiorun (fraza używana w zdaniach w liczbie pojedynczej!)
steal sb's thunderzebrać za kogoś laury
etymologia:
uwagi:
  1. Niekiedy traktuje się thunder jak rzeczownik policzalny, zwłaszcza w mowie potocznej oraz w niektórych utartych zwrotach. Słowniki nie uznają jednak takiego użycia.
źródła: