grzmieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

grzmieć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik niewłaściwy nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot

czasownik właściwy nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot
(2.2) mówić głośno i dobitnie
odmiana:
(1.1)
(2.1-2) koniugacja VIIa
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) dudnić, huczeć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. grzmot mrz, grzmocik mrz, grzmienie n, odegrzmienie n, odgrzmienie n, odgrzmiewanie n, pogrzmiewanie n, przegrzmienie n, rozgrzmienie n, zagrzmienie n
czas. odegrzmieć dk., odgrzmieć dk., odgrzmiewać ndk., pogrzmiewać ndk., przegrzmieć dk., rozgrzmieć dk., zagrzmieć dk.
przym. grzmiący
związki frazeologiczne:
Boże, ty widzisz i nie grzmisz!
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: