pentatonika

pentatonika (język polski)

wymowa:

‹pentatonika›, zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. każda skala zawierająca pięć dźwięków w oktawie; zob. też pentatonika w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pentatonika	pentatoniki
dopełniacz	pentatoniki	pentatonik
celownik	pentatonice	pentatonikom
biernik	pentatonikę	pentatoniki
narzędnik	pentatoniką	pentatonikami
miejscownik	pentatonice	pentatonikach
wołacz	pentatoniko	pentatoniki

przykłady:

(1.1) Wśród tańców popularne są przodki, wiwaty i szocze. Wśród pieśni oryginalna pieśń o oczepinach z archaiczną melodią opartą na pentatonice.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pentatonika hemitoniczna (półtonowa) / anhemitoniczna (bezpółtonowa)

synonimy:

(1.1) skala pentatoniczna

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. pentatoniczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. πεντα- + τόνος → pięcio- + dźwięk

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pentatonic scale
• duński: (1.1) pentaton w, pentatonisk skala w
• hiszpański: (1.1) escala pentatónica ż
• niemiecki: (1.1) Pentatonik ż
• rosyjski: (1.1) пентато́ника
• ukraiński: (1.1) пентато́ніка ż

źródła: